Біз Анастасияның үйіне қарай бет түзедік.
Кәрі тарлан Қоңырқұлжаға Зейнеп сүйсіне қарады.
Ескерткіші тұр көшеде, Сияқтанып батыр-мерген.
Соның арқасы не білуші ең сен!..
Құдай сақтасын бұл, тіпті жаман сөз.
Ел болған соң біреу қыз ұзатқан.
Содан саңырау болып қалдым дер едім.
Олардың да ойын еске алу керек.
Енді ордан қарғуға таласқан сыңайы бар.
Дәрет алғанда түзге отырған астын жуады.
Адам! деп соққан жүректен Заманым заңын көремін.
Бұл жолы оларға ләмим тіл қатқан жоқ.
Ештеңеге ықылас танытпаған соң, мен жалынғаным жоқ.
Көзінде оның сағым-нүр тұнып тұрған секілді.
Және жас жуған қатынның жүзіндей сауыс-сауыс.
Көксерек артына қарап тұрып, байқамай қалып еді.
Бұл түрікмен деген ел ескі түрік нәсілінен.
Кеудесіне Ай төнеді, Қарайды басын иіп бәйтерегі...
Өйткені әрқайсысында үлкен мағына, өмір шындығы жатыр.
Мүз суын берді, Суын қара сиырға бердім.
Бірақ Жазушыдан басқа ешкім қолына шанышқы, пышақ алмады.
Жоңғардың ызғары мен екпініне шыдауға шама келетін болмады.
Іштен тынып жыламай, Тағдырына күн кешті ме кектеніп.
Қалғандарын бұлар жеңіп, жылқыларын еліне айдап қайта береді.
Етбетінен түскен бойы зілдей салмақтың астында Қасен қалды.
Енді көп адам бүл ауылдан айналып өтетін болды.
Жамалдың көз алдынан сонау алыстағы күндер өтіп жатыр...
Сөйлескен сайын, оның салмағы ауырлап бара жатқанға ұқсады.
Заставадан тамақ тасып әкелудің басы осылай басталған еді.
Бізді Төлеген ақын Қажыбай баласы қарсы алып түр.
Айболовтың әлгі суық жүзіне Жылжып жылы күлкі келді ақырын.
Ту-ту биіктен артына бұрылып, тісі ақсиып қол бұлғады.
Ломоносовтың бұл ғажап көркем өлеңінде екіұшты сенім бар сияқты.
Таңырқатып, Тамаша бір атты таң, Ғажайып күн көтерілді батыстан.
Мәжнүнді неге ұмытсын өлгенінше, Зарлайды соны жоқтап өз көңілінше.
Тап сол кезде кенет жанған прожекторлар бізді ұстап алды.
Біртұрлі оңай, рақат боп өз-әзінен құйылып турған тәрізді.
Қасындағы қыз естілер-естілмес бірдеңе деп күңк ете қалған.
Арсыз, арам, асығыс, айлакерлік, Мұның бәрі шайтанның досы болмақ.
Осылардың арасында тоған байлаудың басы-қасында Бекназардың өзі болды.
«Құшақта, сүй!» деп зорлау, көріп отырып Ататындай көздерін берілсе ерік.
Егер шындап үңілсең, нендей бір жақсылықтың нышанын аңғарғандай боласың жүзінен.
Қоштасуға ғана кірдім деп, қырлы стақанды толтырып бір-ақ тартты.
Кім біледі, бәлкім ол Құлақ алмай жел-құйынды тұр үннен.
Сол үшін нағашысын қия алмайтын, Бұл үйге көп келуден ұялмайтын.
Қоңыз, көбелек, тұрлі маса, шыбынды жеп құртатын құстар тіпті коп.
Бір қашыр жүк бәріне түгел жетті, Тоғызы өтпей, біраз тентіретті.
Алатау жағына ел малын шығаратын да, еңіс жерге егін егетін.
Алыста жаяу қойшы көрініпті, Мөлдір бұлақ су іздеп келе жатса.
Жаралған Сайын бурыл малдың бөлек, Алғандай жерден пішіп дөп-дөңгелек.
Көктемде шуы естіліп жатар еді, Аппақ сел, асау толқын, жөңкіген сең.
Бір күн кәмпит десе, екінші күні өткізгені бардай пешеней сұрап қыңқылдайды.
«Ұрып ем ашу қысып таспен атып, Басына жіберген тас кетті батып.
Шынында, сиез деген сөздің не екенін білудің өзі қиямет болып келеді.
Көктем тым кешігіп шыққанымен қалың жаңбыр үсті-үстіне төгіп тұрып алды.
Соларды қабылдап алуға тәртіп бойынша не отряд командирі, не комиссары баруы керек.
Әкесі қой күзетіп, мылтық атса, Жас сәби үйде жатып мәз-ау оған.
Тері кепкен соң шідерлеп судың бойына қоя берсең алысқа кете қоймас, деді.
Кімді қойсам зарлатып елді жейді, Тамам жұрт кіші ұлықтың құлы екен», деп.
дегеніңіз жаңа талаптар қойып, нұсқаулар беруін қоймайды, тіпті оқытушылар дайындауға дейін барды.
Тапа-тал түсте өз үйіңнің қасында арақ ішкен бұзақыларға таланып, көрдік қой көресіні.
Олардың қазақша сөйлеп тұрғанынан, қалмақша сөйлеп тұрғанынан, башқұртша сөйлеп тұрғанынан бұл атымен бейхабар.
Жоқ, достым, жалған айтасың, бізге алты емес, он-он бес құлақ су керек...
Жігіттер топтанып, біз кірген үйлерге ере жүріп, біздіц сөзімізді кайта қайта тыңдады, түсінді.
Магаш оз әкесі үшін қынжылып: Тағы бір бықсыған мазасыздық жетгі-ау ағамның басына...
Жүйрік жорға аты, бабы келіскен бүркіті, сонсоң үлкендігі кішігірім баспақтай қасқыр алатын иті барды.
Соның кесірінен менің әкем Момыш отыз үш жасына дейін салт басты, сабау қамшылы жүріпті.
Бір кезде дәл алдымнан, үйдің қалқасынан қалың киінген, соқтауылдай екі еркек қарсы шыға келді.
Жер лезде кеуіп барады, ал сонау аспан астында қанжардай қанаттарын қақпай қыран қалықтап жүр.
Шыдамның да шегін үзіп-үзіп барып, тау жолына икемді сіріңке қорабындай автобус та көрінді.
Сөйткен көңіл бір күнде суып, Айкүміс байға тиемін дегенде Өтеу сорлы есінен танып қала жаздаған.
Көлденең кеңестің бәрін былай қойғанда, біздін, үйдін, бір сиыры көктем кезінде жайылымда жүріп бұзаулап қалады.
Біз сапарға шығар шамада Мүсрепов екеуміздің арамызда міне осы секілді творчестволық байланыс қалыптаса бастаған еді.
Аударып әлем назарын, Тартыпты желі жаңа жол, Жаңғыртып жердің ажарын, Жасыл от жаққан далада ол.
Сондықтан да ол әр адамның басынан күнде кешетін тұрмыстың ұсақ-түйек құбылыстарынан онша жүгіне бермейді.